Toetsweken zijn niet goed voor een mens. Ouders worden er nog gestressederderder van dan het slachtoffer zelf. Dat is bij mij tenminste het geval. Ik zit al het hele weekend opgesloten in huis te staren naar biologie en aardrijkskunde en wiskundeboeken. Nee, dat is niet waar. Enkel mijn biologieboek heb ik nog open geslagen. Wat slecht.
Na heel lang zeuren mocht ik toch nog naar een feest hier in de buurt. 11 uur thuis zijn! E-l-f uur. Aargh. Volgende week beter dan maar. Vorige week ben ik wel nog naar parkpop geweest. De muziek was over het algemeen bagger en de modder was natuurlijk nog baggerder maar toch was het leuk, heel leuk.Ik heb er gelijk een nieuwe poncho- en Air Traffic obsessie bij.
Mijn obsessie voor psychisch gestoorden (ja, ik weet het -_-) begint ook rare dingen met me te doen. Uit verveling heb ik mijn hand net een beetje verfuckt want je kan zo leuk spelden aan je hand laten ‘kleven’. Bwaahhh. Volgende keer een boeiendere log. Hoop ik.

Dit is de pop van Aleve Feminax. Was het maar mijn pop. Ik mishandel nu mijn liefste eigen pop Christa. Met punaises wel te verstaan. Alles voor de kunst.
De voorstelling was echt awesome. Ons kleinevoormaligekerktheatertje zat helemaal gevuld. Met pijn in mijn hart prikte ik mijn pop lek en gaf ik haar spikes in haar hoofd. Hamburgers hoef ik ook nooit meer. Nou ja, vanavond moet het weer. Dat gaat helemaal goed komen. Iedereen is van zichzelf al knettergek en als je dan 12 nog gekkerderderdere personages hebt is dat wel te doen.
Een alcoholistische vliegtuigjesvouwende verschoppeling van de maatschappij.
Een die plaatjes van mooie mannen verzamelt en zegt dat het haar vrienden zijn.
Een Spacy Tracy
Een die denkt dat ze een paard is, maar een ander paard dan dat je ziet als je naar haar kijkt.
Een met een fobie voor vrouwen en een legoliefde.
Een zich als maar verexcuserende massamoordenaar.
Een mislukte schrijfster.
Een met smetvrees die in fonteinen springt.
Een doorgedraaide professor.
Een die denkt dat ze zwanger is en kinderkleding jat.
Een die van hamburgers houdt en acupunctuur doet met punaises.
Een die wegwilt.
Ach, eigenlijk is iedereen gek. Wat maakt het uit?
Daarna gingen we nog even leuk doorgekken. Wat drinken en babykleertjes passen en een privéconcert van onze massamoordende gitarist en onze doorgedraaide professor bijwonen. Wicked.
Nu moet ik maar eens werk gaan zoeken. Ik durf niet. Ik durf veel en ik zet mezelf graag voor schut al heb ik dat vaak niet door en dat maakt me dan niet uit maar met mensen ben ik niet zo handig en te bangig geloof ik.

Bonjour.
Ik ben Charlie. Net aangestrand na een verhuizing van mijn oude web-log. Ik zal maar vast kort wat over mezelf vertellen omdat ik nog een pagina sur moi moet maken. Zestien jaar loop ik op deze aardkloot rond in de hoop zoveel mogelijk te doen. Een nobel, nutteloos streven. Alles is nutteloos dus eigenlijk heel nuttig, toch. Mijn gitaren zijn verstoft en mijn oordopjes versleten. De geur van gras is favoriet. Voor smoothies mag je me wakker gillen, bellen, me met bekkens wakker klepperen. Voor milkshakes, pannenkoeken en buitenlands uit een pakje ook.
Graag zou ik alle talen van de wereld spreken maar dat zou niet goed zijn voor mijn brein en voor mijn tong. Ik speel toneel, niet alleen thuis, op school en op andere openbare plekken maar ook in het theater. Morgen en overmorgen heb ik een voorstelling waarin ik leuk hamburgers mag eten en met punaises in poppen mag prikken bij wijze van acupunctuur. Kik.
Ik hou ook van lachen, kersenijs, speculaasjes, turnen, vallen, en dan weer opstaan, slobbertruien, chocolademelk, langharigen, ogen, gitaren, rock ‘n’ roll, oerkreten, herrie, stilte en wat er tussen in zit, spaans, dagdromen, die opschrijven, mooie woorden, appeltaart, boswandelingen, strandwandelingen
Charlie.

test test test.